یادداشت اکبر اسفندیاری قلایی:عملکرد مثبت وقابل تقدیر شهردار آبپخش درحوزه عمران شهری
پایگاه خبری تحلیلی آفتاب آبپخش

آخرین عناوین

«ارزيابي عملکرد»، يکي از ابزارهاي اساسي و اصلي مديريت جهت تحقق اهداف، استراتژي ها و برنامه هاي سازمان ها مي باشد. در سازمان هاي عمومي نظير شهرداري ها، طراحي و استقرار نظام ارزيابي عملکرد و کنترل..


مي تواند منجر به هدايت صحيح مديران در راستاي تحقق اهداف، کارايي و اثربخشي فعاليت ها و پاسخگويي مطلوب نسبت به شهروندان گردد. از اين رو  با استفاده از ديدگاه شهروندان، ميزان رضايت آنان از عملکرد شهرداري شهر آبپخش درتصدی مهندس حسین عباسی  را در زمينه هاي عمراني، خدمات شهري و نظارت مورد سنجش قرار دهیم  بيشترين رضايت شهروندان از وظايف خدمات شهري و عمران شهري و کمترين رضايتمندي از عملکرد نظارتي شهرداري است. مدل تحليلي پژوهش نيز نشان مي دهد که متغير مشکلات در سطح محله با ضريب تاثير 65.0- اثرگذارترين متغير بر ميزان رضايتمندي از عملکرد شهرداري است. متغير اطلاع رساني به عنوان دومين متغير اثرگذار بر متغير وابسته، تاثير مثبت و معنادار برابر با ضريب استاندار 27.0 دارد. ساير متغيرهاي اثرگذار بر متغير وابسته به ترتيب، نگرش نسبت به انتخاب شهردار از سوي شوراي شهر و عملکرد کارکنان شهرداري آبپخش است که با افزايش در هر يک از اين دو متغير، ميزان رضايتمندي شهروندان از عملکرد شهرداري ارتقا مي يابد
بسیاری از پژوهشگران و صاحب‌نظران اجتماعی بر اهمیت اعتماد در جامعه تأکید نموده‌اند؛ مدیریت شهری و به معنای خاص شهرداری به عنوان یکی از بزرگترین سازمان‌های اجتماعی هنگامی می‌تواند از کارایی و بهره‌وری بیشتری برخوردار باشد که اعتماد شهروندان را به عنوان سرمایه اجتماعی و معنوی کسب کند و از آن در مسیر اهداف سازمانی و توسعه شهری استفاده نماید
مدیریت شهری عبارت است از اداره امور شهر به منظور ارتقای مدیریت پایدار مناطق شهری در سطح محلی با در نظر داشتن و تبعیت از اهداف و سیاست‌های ملی، اقتصادی و اجتماعی کشور. مدیریت شهری عبارت است از یک سازمان گسترده متشکل از عناصر و اجزای رسمی و غیررسمی مؤثر و ذیربط در ابعاد مختلف اجتماعی، اقتصادی و کالبدی حیات شهری با هدف اداره، کنترل و هدایت توسعه همه جانبه و پایدار شهر مربوطه  .

  مدیریت محلی شهری زمانی مؤثر واقع می‌شود که ضمن دریافت حمایت‌های دولت مرکزی و رعایت اصل وحدت، بر تنوع محلی استوار باشد. در این گونه مدیریت هیچ‌گاه پراکندگی و گسست میان سازمان‌ها و نهادهای مرتبط با توسعه شهری با سازمان‌های دولت مرکزی وجود ندارد. در واقع رهبران محلی با قدرتی برخاسته از اراده شهروندان به درون نظام مرکزی نفوذ می‌نمایند و هماهنگی فعالیت‌ها و اقدامات سازمان‌های درگیر با توسعه شهری را فراهم می‌کنند .