close
دانلود آهنگ جدید
یادداشت،یاسمن امیری تجمل گرایی کاذب
پایگاه خبری تحلیلی آفتاب آبپخش

تبلیغ شما پذیرفته می شود 09175515688


آخرین عناوین

سیده یاسمن امیری| دانش آموز سال چهارم رشته ادبیات و علوم انسانی


دیو اگر صومعه داری کند اندر ملکوت                 همچو ابلیس همان طینت ماضی دارد

ناکسست آنکه به دراعه و دستار کسست        دزد، دزدست اگر جامه قاضی دارد

فرمانروای ملک سخن، سعدی

پیش درآمد: زیبایی از دیرباز تاکنون یکی از آرمان های ذاتی انسان بوده و زشتی همواره نشان از کمبود و نقصان بوده است، بنابراین گرایش انسان به تجمل گرایی کششی ذاتی بوده و زیبایی و تجمل از بدو وجود انسان مورد توجه بوده است بطوریکه اگر در تاریخ جستجو کنیم، همواره زیبایی نوعی آرمان ذاتی برای همه جوامع بوده است، شما جامعه انسانی را نخواهید یافت که زشتی ارزش و آرمان مردمش تلقی شود.

واژه تجمل نیز از مصدر عربی جَمَلَ به معنای زیبا کردن می آید که در لغت نامه دهخدا «خود را زیبا نمایاندن، آراستن، تکلف در گفتار» در لغت نامه معین «زینت یافتن» و در فرهنگ عمید «خودآرایی» معنی شده است.

جنبه های مثبت و منفی تجمل گرایی

تجمل گرایی که در جوامع عصر حاضر یافت می شود به خودی خود هم جنبه ای مثبت و هم منفی دارد، از آن جا منفی است که بصورت افراطی به کار برده شود و از آن جهت مثبت تلقی می گردد که بنابر دیدگاه جامعه شناسی موجب اشتغال زایی، رشد و توسعه صنعت و توسعه اجتماعی شود ولیکن تنها زمانی می توان گفت تجمل گرایی از نگرش جامعه شناسان خوب است که از تولیدات داخلی استفاده شود «مثلا وقتی شما در طول یک ماه پیراهنی می خرید یک کارگر مشغول کار است ولی وقتی شما ده عدد پیراهن می خرید ده کارگر مشغول کار است و این عمل موجب کمتر شدن بیکاری، جرم و آسیب های اجتماعی، انبساط خاطر در سطح جامعه و دلبستگی به حاکمیت می شود.»

تجمل گرایی پوچ (کاذب)

امروزه معنای واژه تجمل در حال دگرگونیست، تجمل این روزها را که موجب تکلف صاحب جمال نیز شده را باید ضدارزشی ارزشمند معنا کرد که با دوگانگی خود افراد جامعه را نیز دچار دوگانگی ارزشی می کند، کمترین آسیب این دوگانگی نیز عدم پایبندی شخص و بطور کل جامعه به هر دو ارزش یاد شده یعنی ارزش ساده زیستی و ارزش تجمل گرایی است که در نتیجه، این دوگانگی، شیوع بی بند و باری در جامعه را به ارمغان می آورد و مشکل اصلی اینجا پدیدار می شود که فرد دچار، نه فرهنگ استفاده از کالای تجملی و نه ظرفیت و توان زیبا زیستی در عین ساده زیستی را دارد.

یکی از اصول حاکم بر جوامع «کسب شخصیت بواسطه ثروت» است که در جوامع تجملی کاذب این رابطه یعنی «ظاهر بهتر مساویست با کسب احترام بیشتر» حکمفرماست، به همین دلیل حفظ ظاهر با درون پوچ است که تجملگرایان دروغین می توانند در هر قشری از جامعه باشند از طبقات بالای هرم شامل ثروتمندان گرفته تا طبقات پایین هرم شامل افراد کم درآمد.

فی الواقع تجمل گرایان دروغین می توانند اصلا ثروتمند نباشد، یا حتی باشند! مهم این است که ثروتمند به نظر برسند هر چند با درونی پوچ، چه از لحاظ اقتصادی و چه فرهنگی و این است شیوه تجمل گرایی در جوامع توسعه نیافته که تظاهر به ثروت از خود ثروت ارزشمندتر به نظر می رسد.

از آنان که تمام ثروتشان را خرج نمایش ثروتشان می کنند تا آنان که به بهای حذف نان شب از سفره هاشان در تکاپویند که شبیه همان ثروتمندان به نظر برسند...

ساده زیستی تجمل گونه (آن ساده زیستی همان فریب و تجمل است)

ساده زیستی «ن نیست که خود را حقیر کرده و این روش را بهانه ای برای فریب مردم و مال اندوزی قرار دهیم و آن نیست که بجای پوشش مرسوم و معمول درّاعه بر تن کنیم و میان خلق ژنده پوش ظاهر شویم.

چنان که پیغمبر راستگویمان محمد(ص) جامه و مرکب خوب را نُکو داشته - ما نیز می دانیم که این ساده زیستی همان تجمل گرایی (کاذب) است، زیرا در این ساده زیستی نیز نوعی تجمل و فریب نهان است که شخص می خواهد خود را طوری متفاوت جلوه دهد که گویی بهتر از دیگران است.

و در پایان با ذکر نکته ای چند سخنم را به پایان می رسانم؛ هر وسیله ای که در اطرافتان می بینید، در صورتی که در جای خود قرار نگیرد در روزگاری نه چندان دور موجب پدید آمدن سبک جدیدی از تجمل گرایی خواهد شد.

اکنون زمان آن فرا رسیده است که حاصل جمع تجمل و سیاست را به دست آورید...؟