close
متخصص ارتودنسی
یادداشت شاهین نجفی/
<<صفحه اصلی


بیان مطالب ودیدگاهها


هیاهوی پوپولیسم،پوپولیست ها چگونه مردم را فریب می دهند

خسرودهقانی، آیا شورای شهر مستقل ممکن است؟

حسین نجفی، نقدی به سیرک بوشهر

هادی بحرینی،درباره حمایت اصلاح طلبان از روحانی

نصرالله شفیعی،راز و رمز استقبال وسیع مردم از «جمنا»


فرصت های طلایی توسعه شهر را نسوزانیم

یادداشت حسین الفت،بیمه چیست؟-آنچه باید در مورد بیمه ها در ایران بدانیم

رئيس جمهور آينده كيست؟




یادداشت شاهین نجفی/

در يك دهه گذشته شاهد رویکرد جدیدی در مفهوم پردازى از سوى دانشمندان مديريت کشور بوديم كه ناظر بر مسائل و مشكلات حوزه مديريت بود. از جمله اين مسئله پردازى ها مى توان به مفاهيم: جهيزيه سياسى، كبوتران حرم، بندبازى ادارى، ناعدالتی زبانی، جريان هاى شكافنده سازمانى، وارونگى جو سازمانى، كوتوله پرورى، حصارشيشه اى مديريت، مديريت ميان مايه، و ... اشاره كرد.

در اين میان، اين نوع مفهوم پردازى ها بعضا مورد نقد برخى از خبرگان دانش مديريت قرار مى گيرد، بدين مضمون كه مفهوم پردازى مسائل و مشكلات مديريتی (مسئله پردازی)، توسعه علم محسوب نمى شود و با رايج شدن اين سبك مفهوم پردازى هر پديده نابهنجار سازمانى قابل مفهوم پردازى بوده و اين بيشتر باعث ترويج پديده نابهنجار خواهد شد! على الخصوص كه اين پديده تبديل به مدل شود و ابعاد و مؤلفه هاى آن نيز مشخص گردد.

در بررسى اين رویکرد نوظهور، می توان مدعی شد "مفهوم سازى توصیفی مسائل" و مشکلات، نکته شروع زنجیره توسعه علم، و تحقق "نظریه پردازی تجویزی راه حل ها" است. با گذر از دوره الگو برداری صرف از نظریه ها، مفاهیم و دانش غیر بومی، به نظر می رسد مسئله پردازی نکته آغاز دوره بلوغ رشته مدیریت در کشور و گذر از دوران تقليد باشد. به اعتقاد بسیاری از صاحب نظران مدیریت، تشخيص مسئله مهم تر از حل مسئله است و حتی گفته شده تشخيص صحیح مسئله اصلى و علت علت ها معادل تشخيص راه حل است. همچنانکه به عنوان مثال نظریه بوروکراسی که مدیریت دولتی ابتداً بر آن پایه گذاری شد، با تشخیص مسئله وجود هرج و مرج در نظام اداری آلمان شکل گرفت. قطعا این مسئله پردازی نیز به اقتضاء زمان خود کار بزرگی بوده است.

از حداقل آثار اجتماعی اين نوع مفاهيم (مسئله پردازی ها) مى توان به افزايش هزينه هاى اجتماعى خطاهاى مديريتى اشاره كرد! عدم مفهوم پردازى ناهنجاری های مدیریتی، موجب معادل پنداشته شدن دانش مديريت با وضع موجود مديريت، و همینطور عدم تشخيص مدير از نامدير می شود. از آنجا که جامعه دانا قطعا بهتر از جامعه نادان است، به نظر می رسد اكتشاف اين نابهنجاری ها و آگاه سازى عموم  موجب افزایش فشارهای روانی و اجتماعی بر نامدیران خواهد شد و این زمینه ساز ارتقاء سطح مدیریت اجرائی خواهد بود.

بدین ترتیب ضمن ستایش دغدغه و حساسيت نظرى منتقدین مسئله پردازی، باید اشاره کرد این دغدغه كمك مى كند تا مسئله پردازی ها با احتياط بيشترى صورت پذیرد و نبايد مسيرى ايجاد شود كه اين رویکرد نوظهور به دست پژوهشگران كم دانش و كم تجربه بيافتد. به قول يكى از فرهیختگان علمی، اینکه تاکید شده مفهوم پردازى و نظريه پردازى می بایست بدون سوگیری ذهنی صورت پذیرد به معنی داشتن ذهن باز (مسلط به انواع نظريه ها) توسط پژوهشگر است نه ذهن خالی!
همچنین در صورتی که مسئله پردازى امری مضموم بود، مفاهیمی همچون: سكوت سازمانى، فلات زدگى، قلدرى سازمانى، آنومى سازمانى كه متناسب با مسائل سازمانى پژوهشگران غربى در بستر مطالعه ايشان مفهوم پردازی شده است، می بایست ببشتر مورد نقد قرار می گرفت. در حالی متاسفانه یا خوشبختانه به عنوان حوزه های جدید در تحقیقات داخل مورد استقبال قرار می گیرد. قابل تامل است که در وضعیت نابسامان پژوهش مدیریت در کشور، عدم مسئله پردازی بومی باعث شده پژوهش هاى تكرارى و ناكارآمد بررسى تاثير و رابطه متغيرهاى كم مانوس با سازمانهاى ادارى كشور رونق بگيرد!

مخلص کلام اینکه: مسئله پردازی انتهاى راه نيست، بلکه ابتداى زنجيره توسعه دانش مديريت کشور است و در صورتی که همچون پژوهش های قیاسی و اثبات گرایی در دام کژکارکردها دچار نشود، می تواند هدایت تر پژوهش های کاربردی و بومی باشد.
اسفند 95

شاهین نجفی دانشجوی دکترای مدیریت رسانه



ارسال نظر
نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B /:) :S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟ [حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتی


پایگاه خبری تحلیلی آفتاب آبپخش