close
متخصص ارتودنسی
گزارش خبری،بازار هفتگی آبپخش، فرصت یا تهدید‌؟
<<صفحه اصلی


روی خط ولایت

با حکم رهبر معظم انقلاب اسلامی؛ رئیس، دبیر و اعضای مجمع تشخیص مصلحت نظام منصوب شدند/اسامی



بیان مطالب ودیدگاهها

انتخاب شهردار باید با شفافیت کامل صورت گیرد

یادداشت؛ ناگفته‌ها و واقعیات پتروشیمی دشتستان

آغازِ پایان!




تأملاتی پیرامون پتروشیمی دشتستان




نه آن کمربندی و نه پتروشیمی تنها راه پیشرفت این شهر فقط و فقط اتحادست




آقاي وزیر؛ مردم دشتستان و منطقه آبپخش پتروشيمي را مي‌خواهند اما در جایی مناسب




یادداشت،سیده الهام موسوی ،ضوابط متناسب مکان گزینی صنعت ﭘتروشیمی در بخش آبپخش




گزارش خبری،بازار هفتگی آبپخش، فرصت یا تهدید‌؟

بازارهای هفتگی معمولاً با نام‌های ایام هفته همراه‌اند، مثلاً: یکشنبه بازار، دوشنبه‌بازار و … .‌ این بازارها از کنار هم قرارگرفتن چندین دست‌فروش در نقطه مکانی مشترک تشکیل می‌شوند. در این بازارها، کالای مورد احتیاج روزانه زندگی، خواروبار و حتی پوشاک نیز ارائه می‎شوند و مناسب‌ترین مکان برای خرید و فروش بدون‌واسطه به‌شمار می‌روند.

عده‌ای معتقدند بازارهای هفتگی به نفع خریداران عمل می‌کنند چرا که در آنجا اجناس با قیمت ارزان‌تری نسبت به بازارهای شهری عرضه می‌شوند. اما فراموش نکنیم در تمام شهرها، تولیدکنندگان و بازاریان، موتور محرکه اقتصاد شهر محسوب می‌شوند.

از دیگر مشکلات بازار هفتگی آبپخش، مشکلاتی است که برای اصناف مختلف ایجاد می‌شود و تاثیرات مستقیمی بر بازار و اقتصاد شهر می‌گذارد. اصناف بر این باورند که برای تجارت و شغل خود علاوه بر پرداخت عوارض سالیانه شهرداری و مالیات و تمدید جوازکسب‌، هزینه‌های جاری محل کسب خود از جمله هزینه برق و آب و… را پرداخت می‌کنند، این درحالیست که دست‌فروش‌ها بدون پرداخت عوارض و هزینه‌های جانبی، علاوه بر فروش اجناس غیراستاندارد، باعث ایجاد اختلاف میان هزینه‌ها و قیمت‌ها در اصناف مختلف می‌شوند .

عدم نظارت مستمر بر کالاهای عرضه‌شده در بازار از مشکل دیگری است که باید به آن توجه شود. به‌عنوان مثال با اینکه مراکز بهداشت عرضه مواد غذایی (یخ در بهشت، ترشیجات باز، ساندویج و…) را در چنین بازارهایی غیر‌مجاز اعلام کرده است اما قصه عرضه و فروش این کالاها هم‌چنان ادامه دارد.

برای پیشگیری از خطر یا حادثه احتمالی مانند حریق و یا ابتلا یکی از شهروندان و یا مشتریان به بیماری در این منطقه از شهر که محل برپایی هفتگی این بازار است تدبیری اندیشیده نشده است و کسی پاسخ‌گوی ارائه خدمات و امدادرسانی به مردم آن منطقه نیست.

مشکلات در همینجا به پایان نمی‌رسد و موارد دیگری همچون:

  • عرضه کالاهای قاچاق و دزدی بدون امکان پیگرد قانونی
  • عدم ‌امکان اعمال نظارت سریع، دقیق و گسترده بر کار دست‌فروش‌ها
  • استاندارد‌نبودن کالاهای عرضه‌شده در این بازار
  • مشخص‌نبودن مسیر توزیع بعضی از کالاهای عرضه‌شده در بازار
  • عرضه بعضی از کالاها به قیمت ارزان و بدون همراه بودن اطلاعات کالا نظیر وزن، تاریخ تولید، انقضا و …

نیز شایان ذکرهستند.

اما سئوالاتی که مطرح است: دستاوردهای این بازار هفتگی برای آبپخش چه بوده است؟ آیا این بازارها در جهت تأمین منافع شهر حرکت می‌کنند یا خیر؟

آیا این بازارها در درازمدت می‌توانند تأثیرات منفی داشته باشند؟

در حوزه‌ خرید و فروش به‌طور کلی ما با دو صنف رو برو هستیم. خریدار و فروشنده.

عده‌ای معتقدند بازارهای هفتگی به نفع خریداران عمل می‌کنند چرا که در این بازارها اجناس با قیمت ارزان‌تری نسبت به بازارهای شهری به فروش می‌رسد اما انتقادی که از این حیث وارد است این است که اجناس‌ عرضه‌شده در این بازارها دارای کیفیت پایین هستند و یکی از دلایل ارزانی آنها در واقع بی‌کیفیتی آنهاست و ارزیابی‌ها نیز همین مساله را اثبات می‌کنند.

منفعت دیگری که می‌توان برای خریداران از این بازارها متصور شد این است که خریداران به‌راحتی می‌توانند خریدهای کل هفته‌ خود را در یک روز مشخص انجام دهند.

اکنون سوالی دیگر مطرح می‌شود: این بازارها چه نفعی برای فروشندگان دارند؟

در شهرهایی که بازار هفتگی برپا می‌شود ما با دو صنف از فروشنده‌ها سروکار داریم. 1-‌ فروشندگان ثابت آن شهر که دارای مغازه هستند. 2- فروشندگان سیار که به‌طور موقت در بازارهای هفتگی حضور دارند.

قاعدتاً بازارهای هفتگی به نفع فروشندگان سیار است چرا که آنها بدون پرداخت عوارض و هزینه، سود زیادی را از این بازارها نصیب خود می‌کنند. آنها همچنین هزینه‌های جاری یک مغازه را متحمل نمی‌شوند‌ و با کمترین هزینه بیشترین سود را می‌برند و با توجه به اینکه در اکثر روزهای هفته این بازارها برپا هستند آنها از شهری به شهری دیگر رفته و در تمام بازارهای برپاشده‌‌ مناطق مختلف در تمام ایام هفته شرکت می‌کنند. به‌همین خاطر آنها هیچ دغدغه‌ای از بابت نبود مشتری و بی‌رونقی بازار ندارند.

اما طرف دیگر قضیه، بازاریان ثابت شهری هستند که از برپایی بازارهای هفتگی آسیب می‌بینند و هزینه‌های جاری مغازه از قبیل هزینه برق، آب، مالیات، کارگر، اجاره، اقلام مصرفی مغازه، عوارض شهرداری و… را پرداخت می‌کنند. آنها وقتی می‌بینند که اکثر مشتریان آنها در طول یک روز به وسیله‌‌ پدیده‌ای به نام سه‌شنبه بازار بلعیده می‌شوند و از رونق کاروکسب آنها کاسته می‌شود، احساس یأس و ناامیدی می‌کنند. واین نکته‌  مهمی است که خیلی‌ها از آن غافلند.

وقتی تجارت یک شهر دچار آسیب شد در واقع آژیر خطر برای آن شهر به صدا درآمده است.

مطمئناً کساد و بی‌رونقی بازار یک شهر به نفع مردم آن شهر نیست. پویائی یک شهر در رونق بازار آن شهر نهفته است.

در شهرما که کارخانه‌‌ تولیدی وجود ندارد، نبض اقتصاد منطقه در دست بازاریان است. رونق بازار هر شهری به طور غیرمستقیم بر وضعیت اقتصادی دیگر اقشار آن شهر نیز تأثیر می‌گذارد وقتی که ما از بازارهای دائمی شهر خود خرید می‌کنیم به این معناست که از خروج سرمایه از شهر خود ممانعت می‌کنیم. این تأسف‌بار است که عده‌ای از شهرستان‌های اطراف با پرداخت کمترین هزینه سرمایه را از شهر خارج کنند و به جایی ببرند که هیچ سود و منفعتی برای ما نداشته باشد.

حقیت این است که ضررهای این بازارها برای شهر ما که دارای جمعیت بالایش بیش از فواید آن است.‌ آسیب واردشدن به بازار یک شهر، و در نتیجه آن، آسیب به رونق و اقتصاد آن شهر، زمینه‌ساز بیکاری و فقر خواهد بود و این به نفع هیچ شهروندی نیست.

جا دارد که مسوولان برای حل این مشکل، راه چاره‌ای بیندیشند.

 



ارسال نظر
نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B /:) :S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟ [حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتی


پایگاه خبری تحلیلی آفتاب آبپخش